Bamboe Papegaaiamadine


Nominaatvorm:

Erythrura hyperythra hyperythra, de bamboe papegaaiamadine

Ondersoorten:

Erythrura hyperythra borneensis,

Erythrura hyperythra brunneiventris,

Erythrura hyperythra intermedia de Lombok papegaaiamadine.

Erythrura hyperythra malayana,

Erythrura hyperythra microrhyncha.

Waarschijnlijk komt alleen de nominaatvorm nog voor in Avicultuur. De kweek is als zeer lastig te omschrijven. Er wordt maar zelden mee gekweekt en het risico is hoog dat deze soort gaat verdwijnen uit Avicultuur. De Lombok papegaaiamdine is wel aanwezig geweest en is wat intensiever van kleur op borst en buik en ook de blauwe band op het voorhoofd. De populatie in de natuur wordt niet als bedreigd beschouwd en de aantallen zijn stabiel.

Ringmaat: 2.7

Voor het eerst beschreven door: Reichenbach, 1862(Bamboe) en Hartert, E, 1896(Lombok)

Nederlands: Bamboe papegaaiamadine

Duits: Bambus-Papageiamadine

Engels: Green-tailed Parrot-finch, Bamboo Parrotfinch, Tawny-breasted Parrotfinch

Frans: Diamant à queue verte

Spaans: Diamante Coliverde

Nederlands Lombok papegaaiamadine

Duits: Lombok-Papageiamadine

Engels: Lombok Parrot-finch, Tawny-breasted Parrotfinch intermedia

Frans: Diamant à queue verte de Lombok

Het verspreidingsgebeid is op het Maleisische schiereiland, via Borneo en Java, tot de Filippijnen. Verder op Celebes en de kleine Soenda-eilanden. Ze leven daar in de bergbossen op een hoogte tussen de 1000 en 3000 meter, aan deze bosranden en op de bamboevelden. Ze voeden zich met allerlei gras- en bamboezaden. Worden ook wel groenstaart papegaaiamadines genoemd. De Lombok papegaaiamadine is wat voller van model dan de Bamboe papegaaiamadine.

De ondersoort intermedia is afkomstig van Lombok en Flores en de kleine Soenda-eilanden.

                              © Emin Bahar

                                © Emin Bahar

                                 © Emin Bahar

                                © Emin Bahar

                                © Emin Bahar